Jy&Ik

...want een vertrouwde start begint bij Jy&Ik

schrijf je nu in!

Zijn kleine huiltje

Mijn buik begint flink te groeien, zo ook de onzekerheid. Mensen in de buurt vragen hoe het gaat. Ik zeg “goed hoor alles gaat goed”. Als ik verder loop dwaal ik af in gedachten. We moeten nog onze overlijdensverzekering nakijken of Javier mee verzekerd is. Pfff hier zou je toch eigenlijk niet over na moeten denken als aanstaande moeder? Maar ja hoe hard het ook klinkt geboortekaartjes hoeven we nog niet uit te zoeken.

In het Erasmus MC krijgen we een kijkje op de Kinderen IC. Zo weten we straks waar Javier komt te liggen. Vlak voor mijn neus ligt een baby’tje op een bedje. Je ziet hem bijna niet liggen door alle apparaten. Het wordt me even allemaal teveel en we gaan weer weg.

We bespreken het bevallingsplan door, ik zal ingeleid worden. Ook krijg ik te horen dat Javier gelijk aan de beademing moet als hij geboren is. Ik realiseer me dat het mooiste moment van de bevalling voor mij niet zal gebeuren. Ook zegt de arts dat hij misschien niet zal huilen omdat hij dat niet kan. En als hij huilt, zal dat maar even zijn. Ze reserveren voor mij een bed, maar er wordt wel verteld dat er plek moet zijn op de Kinderen IC. Dus daar hangt de bevallingdatum vanaf. Ik zeg dat ik graag een ruggenprik wil. We krijgen daarna genoeg stress dus ik wil de bevalling zo pijnloos mogelijk.

Ik ben 38 weken zwanger geweest, vandaag is de dag dat ik ga bevallen. We bellen naar het ziekenhuis of we kunnen komen. Maar helaas er is geen plek op de IC, morgen maar weer bellen. De volgende dag is er plek en kunnen we komen. Als we aankomen, krijgen we onze kamer toegewezen. Wel fijn dat we daar samen kunnen verblijven. De arts vertelt dat hij een ballonnetje gaat plaatsen. Het ballonnetje moet zorgen voor de eerste centimeters ontsluiting. Maar het kan wel 24 uur duren voordat hij eruit valt. Ik hoop dat dat eerder gebeurd. Nu is het wachten. Ze zeggen dat ik moet gaan lopen dat het dan misschien sneller gaat. Nou, we liepen wat af in het ziekenhuis! S avonds gebeurde er nog niks en gingen we maar slapen.

De volgende ochtend viel het ballonnetje er eindelijk uit. “Yes, nu gaat het beginnen “dacht ik. Jammer de arts zegt dat ik niet voldoende ontsluiting heb om ingeleid te worden. Ze brengen een tabletje in wat ervoor moet zorgen dat ik meer ontsluiting krijg. Pfff en ja hoor dat duurt ook weer een paar uur! Aan het eind van de middag komt de arts kijken of ik ingeleid kan worden. “ja, hoor ze kan ingeleid worden” oei, nu klopt mijn hard in mijn keel. Nu gaat het echt gebeuren.

Ik word naar de kamer gebracht waar ik ga bevallen. Ik zie dat er een kamer naast is waar de artsen straks Javier opvangen. Ik ga op het bed liggen en de arts vertelt dat ze mijn vliezen gaan breken. Dan krijg ik een infuus om de weeën op te wekken.

Ik geef aan dat ik de ruggenprik wil. De anesthesiste gaat de prik zetten, ik voel een schok in mijn been. Ze probeert het nog 2 keer maar het lukt niet. Ik baal enorm want ik had op de ruggenprik gerekend. Nou ja miljoenen vrouwen doen het zonder dan kan ik het ook! Inmiddels zijn mijn moeder en zus ook gekomen. Bij de 5 centimeter ontsluiting houd ik het niet meer en ik krijg een prik in mijn been. Ik krijg persweeën maar ik mag nog niet persen. Javier is nog niet ingedaald en daardoor nog niet dichtbij genoeg. Pffff 2 uur persweeën wegpuffen! Ik ben zo moe dat ik tussen de weeën door wegzak. Uiteindelijk is Javier zover en mag ik persen. Het lukte niet en Javier zijn hartslag daalde snel, daarom kreeg ik een knip. Toen ging het heel snel.

Ik vergeet nooit meer zijn kleine huiltje, heel even maar. Hij werd even op mijn buik gelegd ik denk 5 seconden. Ik was hem nog aan het bekijken, maar hij moest aan de beademing. Natuurlijk wist ik dat van te voren, maar op het moment dat ze hem weghaalden ging ik door de grond. Ik dacht alleen maar “nu is het aan Javier”.  Als hij maar sterk genoeg is. Juan mocht met Javier mee naar de kamer ernaast. Ik moest nog gehecht worden….

Jenny Navarro

4 Reacties

  1. henny / Schrijft:

    hallo heel veel sterkte.

  2. Washita / Schrijft:

    Super mooi verteld mop en kijk eens aan h0e sterk 0ns binkiie is❤

  3. Lia van Dam / Schrijft:

    Het is toch weer als de dag van gisteren de geboorte van Javier.Ik vind het zo geweldig goed van je om deze ervaring van je af te schrijven, en hopelijk is dit een steun voor je.Maar kijk nu eens naar die kleine sterke schat van je.Een geweldig leuk lief kereltje heb je nu.Dikke kus van mij.

  4. Jenny / Schrijft:

    Dank jullie wel voor de lieve woorden .

Laat een reactie achter...

*

code